SAMARQAND QISHLOQLARIDA “OILAVIY MEHMON UYLARI” (GUEST HOUSES) VA EKOTURIZMNI RIVOJLANTIRISH ISTIQBOLLARI: ISHCHI KUCHI VA KAPITAL NAZARIY TAHLILI

SAMARQAND QISHLOQLARIDA “OILAVIY MEHMON UYLARI” (GUEST HOUSES) VA EKOTURIZMNI RIVOJLANTIRISH ISTIQBOLLARI: ISHCHI KUCHI VA KAPITAL NAZARIY TAHLILI

Authors

  • Ozoda Pardayeva

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.20712012

Keywords:

ekoturizm, oilaviy mehmon uylari, ish kuchi, kapital, Samarqand viloyati, qishloq iqtisodiyoti, inson kapitali, ishlab chiqarish funksiyasi, turistik infratuzilma, barqaror rivojlanish

Abstract

Mazkur tadqiqot maqolasida Samarqand viloyati qishloq hududlarida oilaviy mehmon uylari
(guest houses) va ekoturizm faoliyatini rivojlantirish imkoniyatlari ish kuchi va kapital omillari doirasida ilmiy
jihatdan tahlil etilgan. Tadqiqotning asosiy maqsadi qishloq xo‘jaligi resurslarini turizm sektoriga samarali
yo‘naltirish orqali mahalliy aholi turmush darajasini yaxshilash mexanizmlarini aniqlashdan iborat. Maqolada
neoklassik iqtisodiy nazariyaning ishlab chiqarish funksiyasi, inson kapitali nazariyasi va institutsional iqtisodiyot
yondashuvlari asosida Samarqand qishloqlarining ekoturizm salohiyati baholangan. Tadqiqot natijalari shuni
ko‘rsatdiki, oilaviy mehmon uylari modeli qishloq xo‘jaligi bilan turizm o‘rtasida sinergetik bog‘lanishni yaratish,
mavsumiy ishsizlikni kamaytirish va mahalliy aholining tadbirkorlik kompetensiyalarini shakllantirishda muhim
ahamiyatga ega. Shuningdek, infratuzilmaviy investitsiyalar va inson kapitalini rivojlantirish strategiyalari taklif
etilgan.

Author Biography

Ozoda Pardayeva

Ipak yo‘li turizm va madaniy meros xalqaro universiteti mustaqil izlanuvchisi
Iqtisodiyot fanlari bo‘yicha falsafa doktori (PhD), dotsent

References

1. UNWTO. (2025). World Tourism Barometer and Statistical Annex, January 2025. World Tourism

Organization. Madrid.

2. Oʻzbekiston Respublikasi Prezidentining 05.01.2019-yildagi “Oʻzbekiston Respublikasida turizmni

jadal rivojlantirishga oid qoʻshimcha chora-tadbirlar toʻgʻrisida”gi PF-5611-son Farmoni // URL: https://lex.uz/

docs/-4143188

3. Mavlonov, I. R. (2023). Samarqand viloyatining turistik salohiyatini baholash va rivojlantirish

yoʻllari. Iqtisodiyot va innovatsion texnologiyalar, 11(3), 45-58.

4. Samuelson, P. A., & Nordhaus, W. D. (2010). Economics (19th ed.). McGraw-Hill/Irwin. New York.

5. Ceballos-Lascuráin, H. (1987). The future of ecotourism. Mexico Journal, 1(1), 13-14.

6. Fennell, D. A. (2015). Ecotourism (4th ed.). Routledge. London.

7. Smith, A. (1776). An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations. W. Strahan and

T. Cadell. London.

8. Ricardo, D. (1817). On the Principles of Political Economy and Taxation. John Murray. London.

9. Cobb, C. W., & Douglas, P. H. (1928). A Theory of Production. The American Economic Review,

18(1), 139-165.

10. Becker, G. S. (1964). Human Capital: A Theoretical and Empirical Analysis. Columbia University

Press. New York.

11. Baum, T. (2015). Human resources in tourism: Still waiting for change? A 2015 reprise. Tourism

Management, 50, 204-212.

12. Sharpley, R., & Sharpley, J. (1997). Rural Tourism: An Introduction. International Thomson

Business Press. London.

13. Lynch, P. A. (2005). The commercial home enterprise and host: A United Kingdom perspective.

International Journal of Hospitality Management, 24(4), 533-553.

14. Abdullayev, A. A., Toshmatov, Sh. A., & Rahimov, K. X. (2022). Oʻzbekistonda qishloq turizmini

rivojlantirishning institutsional asoslari. Iqtisodiyot va taʼlim, 23(2), 112-125.

15. Mavlonov, I. R. (2023). Samarqand viloyatida ekoturizmni rivojlantirishning istiqbollari. Yoshlarning

innovatsion tadqiqotlari, 2(5), 89-97.

16. Oʻrozaliyev, E. X. (2025). Samarqand viloyati qishloq hududlarida ekoturizm salohiyatini baholash:

dastlabki soʻrovnoma natijalari. Toshkent.

17. Oʻzbekiston Respublikasi Davlat statistika qoʻmitasi. (2024). Samarqand viloyati ijtimoiy-iqtisodiy

koʻrsatkichlari. Toshkent.

18. Brida, J. G., & Risso, W. A. (2009). Tourism as a factor of long-run economic growth: An empirical

analysis for Chile. European Journal of Tourism Research, 2(2), 178-185.

19. Moscardo, G. (2014). Tourism and community leadership in rural regions: Linking mobility,

entrepreneurship, tourism development and community well-being. Tourism Planning & Development, 11(3),

354-370.

20. Gʻulomov, S. S. (2021). Raqamli iqtisodiyot. Darslik. Toshkent: “Nodirabegim” nashriyoti.

21. Guttentag, D. (2015). Airbnb: disruptive innovation and the rise of an informal tourism

accommodation sector. Current Issues in Tourism, 18(12), 1192-1217.

22. Hall, C. M., & Lew, A. A. (2009). Understanding and Managing Tourism Impacts: An Integrated

Approach. Routledge. London.

23. Saarinen, J. (2006). Traditions of sustainability in tourism studies. Annals of Tourism Research,

33(4), 1121-1140.

Downloads

Published

2026-05-01

How to Cite

Pardayeva, O. (2026). SAMARQAND QISHLOQLARIDA “OILAVIY MEHMON UYLARI” (GUEST HOUSES) VA EKOTURIZMNI RIVOJLANTIRISH ISTIQBOLLARI: ISHCHI KUCHI VA KAPITAL NAZARIY TAHLILI. GREEN ECONOMY AND DEVELOPMENT, 4(5). https://doi.org/10.5281/zenodo.20712012
Loading...