INNOVATSION SALOHIYATNI BOSHQARISH METODOLOGIYASINI JORIY ETISHNING HUDUDIY SSENARIYLARI: NOMUTANOSIBLIKLAR VA PROGNOZLI BAHOLASH
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.19698186Ключевые слова:
innovatsion salohiyat, hududiy rivojlanish, innovatsion boshqaruv, ssenariyli tahlil, prognoz baholash, hududiy nomutanosiblik, innovatsion siyosat, inson kapitali, ilmiy-tadqiqot infratuzilmasi, institutsional muhit, texnologik rivojlanish, mintaqaviy iqtisodiyot, strategik rejalashtirishАннотация
Ushbu maqola innovatsion salohiyatni boshqarish metodologiyasini mintaqalar kesimida joriy etish
jarayonini hududiy ssenariylar asosida chuqur ilmiy tahlil qilish hamda hududlar o‘rtasida shakllanayotgan innovatsion
nomutanosibliklarni prognozli baholashga bag‘ishlangan. Tadqiqotning asosiy maqsadi innovatsion rivojlanish darajasi
jihatidan farqlanuvchi hududlarda boshqaruv mexanizmlarining samaradorligini aniqlash va turli ssenariylar doirasida
ularning qisqa, o‘rta va uzoq muddatli natijalarini baholashdan iborat. Maqolada innovatsion salohiyat hududiy iqtisodiyot
konsepsiyasi asosida ko‘pkomponentli tizim sifatida talqin qilinib, inson kapitali sifati, ilmiy-tadqiqot va innovatsion
infratuzilmaning rivojlanganligi, texnologik tayyorgarlik darajasi, institutsional muhit va boshqaruv sifati o‘rtasidagi o‘zaro
bog‘liqliklar ochib beriladi. Hududlararo innovatsion nomutanosibliklarning shakllanish sabablari tarkibiy va institutsional
omillar kesimida tahlil qilinadi. Inertsion, moslashuvchan va tezlashtirilgan innovatsion rivojlanish ssenariylari asosida
boshqaruv metodologiyasini joriy etishning ehtimoliy oqibatlari prognoz qilinib, ularning hududiy tafovutlarga ta’siri
baholanadi. Tadqiqot natijalari hududiy innovatsion siyosatni takomillashtirish, resurslarni ustuvor yo‘nalishlar bo‘yicha
taqsimlash va innovatsion nomutanosibliklarni qisqartirishga qaratilgan strategik qarorlar uchun ilmiy asos bo‘lib xizmat
qiladi.
Библиографические ссылки
1. Asheim, B., Grillitsch, M., & Trippl, M. (2017). Smart Specialisation as an Innovation-Driven Strategy for Economic
Growth. Cheltenham, United Kingdom.
2. OECD. (2019). Regions and Innovation Policy. Paris: OECD Publishing.
3. World Bank. (2020). Innovation and Regional Development. Washington, DC.
4. European Commission. (2018). Smart Specialisation Platform: Policy Brief.
5. O‘zbekiston Respublikasi Prezidentining qaror va farmonlari. (2022). Innovatsion rivojlanish va hududiy siyosat
bo‘yicha normativ-huquqiy hujjatlar to‘plami.
6. Paul Romer. (1990). Endogenous Technological Change. Journal of Political Economy, 98(5). Chicago: University of
Chicago Press.
7. David B. Audretsch., & Maryann P. Feldman. (2004). Knowledge Spillovers and the Geography of Innovation. In:
Handbook of Regional and Urban Economics (Vol. 4). Amsterdam: Elsevier.
8. Philip Cooke. (2001). Regional Innovation Systems, Clusters, and the Knowledge Economy. Industrial and Corporate
Change, 10(4). Oxford: Oxford University Press.
9. Roberta Capello. (2011). Location, Regional Growth and Local Development Theories.
10. OECD. (2020). Innovation Policy and Regional Development. Paris: OECD Publishing.
11. Dominique Foray. (2015). Smart Specialisation: Opportunities and Challenges for Regional Innovation Policy.
12. World Bank. (2019). Global Innovation Index and Regional Disparities.
13. Fritsch, M., & Slavtchev, V. (2011). Determinants of the Efficiency of Regional Innovation Systems. Regional Studies,
45(7).
14. Abdurahmonov, Q. X. (2021). Hududiy innovatsion rivojlanish va iqtisodiy o1260sish omillari. Toshkent: Iqtisodiyot
nashriyoti.
Загрузки
Опубликован
Как цитировать
Выпуск
Раздел
Лицензия
Copyright (c) 2026 ЗЕЛЁНАЯ ЭКОНОМИКА И РАЗВИТИЕ
Это произведение доступно по лицензии Creative Commons «Attribution» («Атрибуция») 4.0 Всемирная.