O‘ZBEKISTONDA YASHIL DAVLAT XARIDLARINI JORIY ETISH MEXANIZMLARI
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.20588457Ключевые слова:
yashil davlat xaridlari; ekologik mezonlar; tender hujjatlari; ekologik markirovka; elektron xaridlar; barqaror rivojlanish; GPPАннотация
Ushbu maqolada O‘zbekistonda yashil davlat xaridlarini joriy etish va rivojlantirishning
huquqiy-iqtisodiy mexanizmlari ilmiy jihatdan tadqiq etiladi. Tadqiqot ikkita muhim ilmiy taklifni o‘z ichiga oladi:
birinchisi — tender jarayonida yashil davlat xaridlarini majburiy tartibda joriy etish va ushbu mezonlar asosida
eng maqbul taklifni aniqlash tartibini joriy etish; ikkinchisi — elektron savdo maydonchalari (kooperatsiya portali,
elektron do‘kon va narx pasaytirish auksionlari) orqali amalga oshiriladigan xaridlarda ekologik markirovka
sertifikatiga ega yetkazib beruvchilardan birinchi o‘rinda foydalanishni huquqiy jihatdan majburiy belgilash
mexanizmi. Tadqiqotda qiyosiy, tizimli va huquqiy tahlil metodlaridan foydalanilgan. Xorij davlatlari tajribasi va
O‘zbekistonning amaldagi normativ-huquqiy bazasi tahlil qilingan holda amaliy tavsiyalar ishlab chiqilgan.
Библиографические ссылки
1. European Commission. (2008). Public Procurement for a Better Environment. Communication from the
Commission, COM(2008) 400 final. Brussels: European Commission.
2. O‘zbekiston Respublikasi Prezidentining 2019-yil 4-oktabrdagi PQ-4477-son Qarori “2019–2030-yillar
davrida O‘zbekiston Respublikasining ‘yashil’ iqtisodiyotga o‘tish strategiyasini tasdiqlash to‘g‘risida”. https://
lex.uz/docs/-4539502
3. O‘zbekiston Respublikasining 2021-yil 22-apreldagi O‘RQ-684-son Qonuni “Davlat xaridlari to‘g‘risida”.
4. Brammer, S., & Walker, H. (2011). Sustainable procurement in the public sector: An international
comparative study. International Journal of Operations & Production Management, 31(4), 452–476. DOI:
10.1108/01443571111119551.
5. O‘zbekiston Respublikasining 1992-yil 9-dekabrdagi 754-XII-son Qonuni “Tabiatni muhofaza qilish
to‘g‘risida”. https://lex.uz/docs/-107115
6. Preuss, L. (2009). Addressing sustainable development through public procurement: The
case of local government. Supply Chain Management: An International Journal, 14(3), 213–223. DOI:
10.1108/13598540910954557.
7. International Organization for Standardization. (2018). ISO 14024:2018. Environmental labels and
declarations — Type I environmental labelling — Principles and procedures. Geneva: ISO.
8. Sanyé Mengual, E., Valenzano, A., Sinkko, T., García Herrero, L., Casonato, C., Listorti, G., & Sala, S.
(2024). Sustainable public procurement: current status and environmental impacts. Luxembourg: Publications
Office of the European Union. DOI: 10.2760/06145.
9. Korea Environmental Industry & Technology Institute. (2020). Korea Green Public Procurement. Seoul:
KEITI.
10. United Nations Framework Convention on Climate Change. (2021). The Republic of Uzbekistan:
Updated Nationally Determined Contribution. Bonn: UNFCCC Secretariat.
11. Erdmenger, C. (Ed.). (2003). Buying into the Environment: Experiences, Opportunities and Potential for
Eco-Procurement. Sheffield: Greenleaf Publishing.
12. OECD. (2015). Going Green: Best Practices for Sustainable Procurement. Paris: OECD Publishing.
13. Toshmatov, N., & Xoliqov, A. (2020). O‘zbekistonda davlat xaridlari samaradorligini oshirish muammolari.
Iqtisodiyot va innovatsion texnologiyalar ilmiy elektron jurnali, 3, 45–58.
14. Walker, H., & Brammer, S. (2012). The relationship between sustainable procurement and
e-procurement in the public sector. International Journal of Production Economics, 140(1), 256–268. DOI:
10.1016/j.ijpe.2012.01.008.
15. Meehan, J., & Bryde, D. (2011). Sustainable procurement practice. Business Strategy and the
Environment, 20(2), 94–106. DOI: 10.1002/bse.678.
Загрузки
Опубликован
Как цитировать
Выпуск
Раздел
Лицензия
Copyright (c) 2026 ЗЕЛЁНАЯ ЭКОНОМИКА И РАЗВИТИЕ

Это произведение доступно по лицензии Creative Commons «Attribution» («Атрибуция») 4.0 Всемирная.